Bevrijdingsvuurloop 2019

Op in initiatief van Edwin heeft een groep leden van de Loopgroep deelgenomen aan de jaarlijkse loop van Wageningen naar Oegstgeest. Na een goede voorbereiding en een “strenge” selectie gingen we op zaterdagavond vier mei in een busje naar Wageningen.

In Wageningen hebben we eerst shirts, fakkel en naambord opgehaald. Er was nog ruim tijd voor koffie en thee, maar tegen twaalven begon het al te kriebelen en deze en gene was niet meer te houden om naar de start te gaan. Daar moesten de teams op volgnummer gaan staan in afwachting van de start. We stonden naast Amsterdam en Rotterdam, maar achter –en dat was raar– Leiden en Leiderdorp. Dat leidde onmiddellijk tot het eerste doel om hen in te halen.

Na het Wilhelmus om 00.00 uur gingen de eersten van start naar de verre oorden zoals Den Helder, Stadskanaal of Zuid Limburg. Wij kregen om ca. half een het vuur uitgereikt door de burgemeester van Wageningen. Na de juiste kleding te hebben aangetrokken, de nodige instructies en afspraken gingen we om 00.50 van start. Een fiets met daarnaast Arnoud als eerste loper en met ons achten in de auto met Els aan het stuur.

Edwin had voor een mooie kaarsenhouder gezorgd zodat het Wageningens vuur ook daadwerkelijk mee kon. Het systeem van loper en fietser-begeleider verliep goed en er werd om de 2 km gewisseld. Het was een tocht van 102 km en m et wat omlopen ca. 110 km.

Het eerste stuk, maar de rest ook, verliep uitstekend waarbij Leiden en Leiderdorp al binnen 25 km waren ingehaald. Vooral door het zeer snelle trio Arnoud, Rob en Bianca. De rust keerde weer terug.

Helaas moest Menno door een eerdere blessure al snel afhaken, maar hij heeft zich ontwikkeld tot een uitstekend chauffeur en assistent reisleider. Menno, bij een volgende gelegenheid is deze positie al voor je verzekerd.

Zoals bekend was het die nacht dag erg koud en dat bleef het ook. Gelukkig kon ieder regelmatig lopen om op te warmen na het fietsen. We kregen in de nacht verschillende regenbuien maar die bleven gelukkig kort.

Tijdens de rit werden nog kleine bijstellingen van de strategie doorgevoerd bv. kijk even tevoren waar je heen moet of wie pakt de jas van de fietser die moet gaan lopen. Het effect daarvan was natuurlijk bescheiden, maar twee keer gaf het wat vertraging.

De route was meestal rechtdoor, maar bij Utrecht moesten we links af, alleen de fietser/loper wisten dat niet en bij kasteel de Haar wisten de loper/ fietser niet of ze links of rechts moesten, maar dat was dan ook alles. Na een kwartier bedachten zij dat de fiets ook nog met een telefoon was uitgerust. Iedereen speelde zijn spontane rol. Katja en Bianca zorgden voor snoeperij en levendigheid. Jaap en Chris waren goed in hand en spandiensten. Aad en Rob zorgden voor de nodige rust door gemakkelijk in slaap te vallen.

Na een lichte inzinking rond zes uur gingen het bij de rozenvingerige dageraad weer fris en fruitig verder. Het bleef verder droog en koud en de meligheid begon wat toe te slaan. We waren getuige van het Groene Hart, dat bij het opkomende licht extra mooi is.

Edwin gaf blijk van zijn verantwoordelijkheid als initiatiefnemer; hulde. Hij durfde om 7.30 uur de prognose door te geven dat we om half elf bij het monument in het bos van Wijckersloot zouden aankomen.

Klokke 10.30 stonden we met het vuur in Oegstgeest en konden wij het aanbieden aan de burgemeester, die het bij het monument plaatste.

Het was een leuke en plezierige nacht met een permanent goede sfeer, dank daarvoor aan allen en in het bijzonder aan Edwin. Ik denk dat ieder zich vermaakt heeft, al had Menno het zich iets anders voorgesteld, maar hij heeft al een ticket voor de volgende keer.

Na afloop is nog in klein gezelschap een bezoek gebracht aan de oorlogsgraven bij het Groene kerkje en aan Halifaxmonument in Haaswijk.

Aad Overgaag