Trappetjes loop!

Degenen die vaker met mij trainen weten dat ik nog wel eens woensdagavondtraining laat schieten vanwege dienstreizen naar het buitenland. Vooral in de maand november is het bijna iedere week raak. Leuk zo’n reisje, maar 9 van de 10 keer zie ik vanwege de aard van de werkzaamheden alleen het vliegveld en het hotel op het vliegveld en zijn de dagen lang. Slechts een heel enkele keer is er tijd om iets van de stad te zien.

 

Dit keer had ik het goed getroffen in Bilbao in Spaans Baskenland. Ruim twee dagen met een hotel in de stad, dus de hardloopoutfit mocht mee op reis. Bij aankomst in het hotel was het wel even slikken, want Bilbao ligt op heuvels langs een rivier (Ria del Nervion O de Bilbao) en het hotel, jawel, lag op een heuvel. Afdalen naar de rivier betekende 450 traptreden door smalle oude straatjes. Maar, op de tweede dag, toen ik de stad al iets beter hard leren kennen, trok ik toch na het werk de hardloopschoenen aan. Ik besloot om zelf invulling te geven aan het woensdag programma van XL, de trappetjesloop.

Om 14.00 druk ik voor het hotel de klok in. Na een kleine 100 treden omhoog naar een oude kerk, krijg ik een rustige afdaling, gevolgd door 350 treden omlaag door de Mallona Galtzada. Ik ben nu in het hart van de oude stad en ren in een rustige Z1 naar de rivier. Al snel steek ik deze over, neem een trappetje naar beneden en loop ik vervolgens over een prachtige brede boulevard. Hier zie ik voor het eerst andere hardlopers. De bijzondere Zubizuri-brug voegt ruim 70 treden aan de teller toe en nu loop ik weer aan de oostoever langs de rivier.

IMG_1926_lzn-s

Al snel doemt de volgende brug op en deze steekt mooi af tegen de inmiddels blauwe lucht. Dit is een hele hoge brug en via een trappenhuis van 168 treden kom ik boven. Aan de andere kant van de brug daal ik via een speelse trap geleidelijk af naar het imposante Guggenheim-museum. Hier pak ik nog een paar kleine trappetjes, waarna ik op de laatste brug afloop, een brug met veel trappetjes. Dit is het keerpunt en met dit heen en weertje over de brug ben ik de 1200 treden inmiddels voorbij. Ik loop om het Guggenheim heen en besluit nogmaals die hele hoge brug op te lopen. Aan de andere kant van de rivier is weer het trappenhuis (dit keer 168 treden omlaag) en daarna kan ik weer eens even vlak lopen. In ieder geval tot ik weer bij de Zubizuri-brug ben. Hup, trap op en weer de brug over en nu zelfs door naar de andere kant van de straat want daar ligt een luxe brede trap van zo’n 100 stapjes. Ook deze omhoog en weer omlaag. Ik vervolg mijn route langs de rivier en weer zie ik veel lopers. Het is echt heerlijk lopen langs het water. Nog drie keer pak ik een brug (en even zoveel trappetjes) en beland ik uiteindelijk aan de voor mij goede kant van het water. Ik ben nu 45 minuten onderweg en het wordt tijd voor de finale (de 450 treden terug naar het hotel).

IMG_1947_lzn-s

Maar nog geen 100 meter voor aanvang van de klim loop ik langs een klein pleintje in de oude stad en daar ligt een werkelijk prachtige set trappen. Die kan ik niet weerstaan en ruim 500 traptreden verder ben ik weer terug op het pleintje. De klim daarna omhoog naar het hotel valt mee en de 450 treden laten zich makkelijk wegtrappen, evengoed dik Z4. Voldaan, maar wel met een apart gevoel in de kuiten, druk ik de klok in op 1:00:03. Mijn horloge vertelt me dat ik 8,6 km heb afgelegd en dat m’n hartslag gemiddeld 143 slagen per minuut was.

De ruim 2650 traptreden die ik heb genoten vind ik op m’n display nergens terug”. Toen was het tijd om te douchen en daarna het rapport te maken van de inspectie van vanochtend. Want we waren tenslotte in Bilbao om te werken.

 

 

 

1 antwoord
  1. Mr WordPress
    Mr WordPress zegt:

    Hi, this is a comment.
    To delete a comment, just log in and view the post's comments. There you will have the option to edit or delete them.

Reacties zijn gesloten.