Hoe loop jij (niet) in coronatijd? – Hannah

Hoe loop ik in coronatijd? Eigenlijk nog bijna hetzelfde als ervoor. Gelukkig. Het was wel een beetje passen en meten toen de avondklok kwam, maar waar een wil is, is een weg. Dat is al heel wat voor iemand die eigenlijk een ontzettende hekel had aan hardlopen. Ik kan me nog herinneren dat ik voor mijn werk 5 km moest hardlopen op maandagochtend. Ik zag daar zo tegenop. Tegenwoordig kijk ik er naar uit!

Toch moet ik bekennen dat ik liever niet alleen loop. Gelukkig heb ik van de Basiscursus hardloopmaatjes/ goede vriendinnen overgehouden, die net als ik, ook proberen om twee keer in de week hard te lopen. We kletsen over van alles en nog wat, maken af en toe een selfie, en stoppen soms om te genieten van het uitzicht. En de challenges, tja, die blijven challenges ….

Het lopen doe ik het liefst in de duinen en op het strand. Een mooie omgeving motiveert mij om te blijven gaan. En wanneer die niet in de buurt is, wordt het al snel een rondje langs een meer of kanaal. Ook prima. Een tijdje terug liep ik alleen over het strand, het zand was ontzettend mul en het is dat ik een wandelaar inhaalde, maar anders was ik echt gestopt. Het werd ook niet beter toen een oudere man mij inhaalde die leek te zweven over het zand. Ik heb het uitgelopen (al ploeterend). Op dat soort momenten ben ik toch blij dat ik heb doorgezet. Al voel ik het de dag erna zeker wel.

Hoe loop ik niet in coronatijd? Hard. Geen zin in. Daarom mis ik de loopgroep. Die zorgt ervoor dat ik wel die Z3 (oh nee, daar gaan we weer) of Z4 (wie heeft dit bedacht??) ren. En ik wil dan het liefst niet achteraan lopen. Zo vermoeiend om dit soort karaktereigenschappen te hebben. Al vrees ik dat dit wel gaat gebeuren als ik me weer voeg in de groep 60-65. Maar dat is voor latere zorg.. En dan de wedstrijden. De spanning die je voelt van te voren, en dan het startschot… Het lijkt allemaal alweer zo lang geleden. Ik heb me weer ingeschreven voor de halve marathon in Leiden. Hopelijk gaat het deze keer door.

Voor nu is het dus blijven hardlopen en hopen dat we over een tijdje weer iets met de Loopgroep kunnen doen. Of het nu zwoegen door de Coepelduynen is, een pittige training of gewoon een ontspannen rondje door Oegstgeest. Ik ben er wel weer aan toe. Met of zonder 1,5 meter. Ik geef het stokje door aan Stefanie.