Hoe loop jij (niet) in coronatijd? – Annelies

Toen Menno en ik in 2005 in Oegstgeest kwamen wonen, was rennen met de Loopgroep een goede manier om omgeving en locals beter te leren kennen. Voor die tijd had ik alleen nog wat hardgelopen op de Politieacademie. Zonder begeleiding moesten we onszelf trainen tot tien kilometer binnen een uur. Ik moest daar erg mijn best voor doen en ben nooit verder gekomen. Nog een uur na het douchen was mijn gezicht zo rood, dat mijn collega’s vroegen of het wel goed met me ging. Ik denk achteraf dat die manier van trainen niet echt verantwoord was.

De eerste jaren bij de Loopgroep heb ik dan ook stug volgehouden dat hardlopen geen hobby van me was, maar een noodzakelijk kwaad om de jaarlijkse fysieke vaardigheidstest van de politie te kunnen halen. Het is nog steeds niet echt een hobby als ik in mijn eentje ren, maar met de Loopgroep is het geen straf meer om hard te lopen. Gemist worden door medelopers als je een training overslaat of de vaste oppas af moeten bellen, zijn mooie stokken achter de deur om ook te gaan lopen als je eigenlijk niet zo veel zin hebt. De gezelligheid tijdens het samen hardlopen maakt dat je even vergeet dat je hardlopen helemaal niet zo leuk vindt. En misschien is het daarom ook steeds leuker geworden…

Hoe anders werd het trainen tijdens Corona: de vaste trainingen gingen niet door, de oppas hoefde niet meer te komen en de groepjes waarmee je mocht lopen werden steeds kleiner. Ongezellig! Gelukkig vormden Geralda, Patricia, Myrna, Krista en ik (en sinds kort ook Meta) al snel de zogenaamde ‘Coronarenners’ en lopen we samen hard op woensdagmiddag (vanuit Oegstgeest/Leiden) en zondagochtend (in de duinen bij Katwijk). Afhankelijk van de dan geldende coronamaatregelen lopen we in groepjes van 1, 2 en 4 op ruime afstand van elkaar. We dagen elkaar uit om de challenges van die week tot iets moois te vormen en fabriceren daar een mooie foto of verhaal van, met Geralda als creatief brein en huisfotografe. Ook deden we onlangs mee met de Plogactie, waar we Oegstgeest en Leiden zijn door gestruind om zwerfafval op te pikken tijdens het rennen.

Daarnaast doe ik regelmatig mee met de Bootcamp en probeer ik ook de dagelijkse Bootcamp Challenge zo trouw mogelijk te doen. Dit alles zodat ik binnenkort, na opening van de fitnessruimte op mijn politiebureau, indruk kan maken op mijn collega’s door zo even wat sit-ups of squats te maken alsof het niets is :-). Inmiddels haal ik de jaarlijkse fitheidstest (een soort apenkooien op tijd, met kasten/banken om over te springen/klauteren, zware grote ballen die je moet verplaatsen, een lastige kar die je moet duwen/trekken en een extra sprintje aan het eind) met gemak binnen de tijdslimiet van jonge meiden (19 tot 23 jaar). En dat met mijn bijna-halve eeuw is best iets om trots op te zijn, dacht ik zo!

Dus we zwoegen nog lekker even door met ons coronatrainingscluppie, tot we weer met zijn allen mogen trainen en na afloop een drankje/chippie/fruit en koffie/thee met krentenbol kunnen nuttigen aan de bar. Hou vol luitjes, het gaat goed komen! Ik geef het stokje door aan Wyb.

  1. Sue
    Sue zegt:

    Enjoyed reading this very much, thank you, and what a cool spread eagle jump off the dunes! I guess that’s Geralda’s photography talent you mentioned. 8^)