Helse temperaturen bij de Devil’s trail in Arcen

Door Sylvie – Eindelijk was het dan weer zover, we konden weer meedoen aan een wedstrijdje. Na bijna anderhalf jaar van ‘Corona-rust’ was dat wel weer eens erg leuk.

Arnoud en Rob vertelden ons over hun plan om mee te doen met de Devil’s trail in de Maasduinen, bij Arcen in Limburg. Roel, Marie-Louise, Elselijn en ik waren meteen enthousiast. We konden kiezen uit 2 afstanden; Arnoud en Rob als echte bikkels kozen voor de 22 km, wij gingen voor de 15 km.

Eigenlijk zou ik op vakantie in IJsland zijn tijdens deze trail. Toen die reis werd afgezegd vanwege de inreisbeperkingen, besloten mijn vriend en ik dan maar een mini-vakantie in Arcen te houden, het weekend van de trail. Een dorpje verderop heeft een aantal (wild)kampeerveldjes in beheer en daar mochten we voor het weekend onze tent opzetten. Wat stonden we prachtig, heerlijk in het bos. Een vers kopje koffie voor de tent in de ochtend geeft mij altijd het ideale vakantiegevoel. Maar goed, ik kwam natuurlijk voornamelijk om hard te lopen!

Op zondagochtend verzamelden we met elkaar bij de start: de Hertog Jan brouwerij, een mooi oud fabriekspand midden in de velden. Het sfeertje was prima, maar wat was het al warm! Om grote druktes te vermijden, waren er elke 15 min startgroepen van max. 32 man. Allereerst was het de beurt aan Rob en Arnoud om te vertrekken. Vol enthousiasme stoven ze er vandoor. Een half uurtje later waren Roel, Marie-Louise, Elselijn en ik aan de beurt. Ook wij konden niet wachten om te starten. Daar ging dan het startschot en mochten we gaan!

Gelijk vanaf het begin liepen we al in een mooi groepje van een man of 10. Eerst een stukje door het open veld, maar al snel liepen we het bos in en ging het verder over kleine onverharde paadjes, af en toe een tak uit je gezichtsveld slaand (waar sommigen nog dagenlang van konden nagenieten door de processierupsuitslag). Vooroplopen betekende goed opletten om de bordjes te volgen, want voor je het weet, loop je de verkeerde kant op. Gelukkig waren er altijd meerdere oplettende lopers en zijn we niet verkeerd gelopen.

Had ik al gezegd dat het warm was?! 28 graden en benauwd…. Onder de bomen was er nog wel wat verkoeling, maar in het zonnetje was het echt afzien. De drinkpost na 9 km kwam dan ook als een soort oase in de woestijn. Heerlijk even afkoelen door wat water over je hoofd te gooien. Ik heb gelukkig meestal niet zo veel last van de warmte, dus ik liep eigenlijk wel lekker.

Na de 9 km zijn we daarom een beetje uit elkaar gegaan, zodat ieder op z’n eigen tempo door kon lopen en op de warmte kon inspelen. Nog eventjes had ik een ander maatje gevonden om mee op te lopen, maar die kon ik na een km of 3 toch niet meer bijbenen. Maar het aftellen naar de finish, en het koude ijsje en biertje dat ons daar beloofd was, was inmiddels begonnen! Op zo’n kilometer voor de finish kwamen we het bos weer uit en was de brouwerij te zien. Eindsprintje! En ja hoor, na de finishboog kreeg ik meteen een ijsje in m’n handen gedrukt. Wat heerlijk!!!!

Nadat de andere 15-km lopers van ons ook binnen waren, hebben we meteen een plekje in de schaduw gezocht. Allemaal moesten we even bijkomen van die helse hitte. Langzaamaan kwamen we allemaal weer bij zinnen en wat was het leuk om met elkaar weer de post-race-adrenaline mee te maken! Ook Arnoud en Rob waren inmiddels binnen (pfff, respect hoor, nog 7 km extra moeten afzien in die hitte) en genoten van hun welverdiende biertje en natuurlijk stukje Limburgse vlaai. Al met al een prachtig loopje, goede catering achteraf, maar de volgende keer teken ik toch voor iets koelere temperaturen.

Wanneer gaan we weer?!

 

 

 

  1. Brigitte
    Brigitte zegt:

    Leuk, ingeschreven voor de 8 km van de Devils trail Utrechtse heuvelrug.

  2. Liesbeth vd Haak
    Liesbeth vd Haak zegt:

    Ziet er geweldig ‘als vanouds’uit, goed gedaan trailers en trailsters!
    ( Als jullie weer eens iets horen?….. zegt het voort!)