Zugspitz Ultratrail 17 juni

De Zugspitze is een bijna 3000 m. hoge berg op de grens van Duitsland en Oostenrijk, beroemd van de Zugspitz Ultratrail die dit jaar op 17 juni plaatsvond. Twee clubgenoten deden mee, samen met nog wat vrienden van zusterverenigingen. Birgit deed de 24,9 km., Liesbeth de 39,3…. op “dat ene lusje” na. Dat leverde een diskwalificatie op, maar ook een mooi verhaal…

Een jonge loper met een blauw startnummer zit langs de kant boven mij op een steil zigzag-pad te applaudisseren, ik hoor hem tegen de omhoog zwoegende lopers bemoedigende woorden spreken en zeggen dat de volgende verzorgingspost al over 700 meter daar is! Ik schiet vol en dat op slecht 26 km lopen, niet vanwege die verzorgpost maar vanwege de vriendelijkheid van deze jongen. Nu al labiel, tjonge met die conditie is het dus nog bar gesteld. Maar de knieën doen het weer prima! Een halleluja gevoel overvalt me. Dat zou me niet veel later opbreken.

zugspitztrail1Wat een prachtig landschap daar in het Wettersteingebirge. De dag ervoor bezochten Birgit, Sjaak en ik de expo. Het leek wel een Hollandse kolonie daar. Dat past bij het Beierse gevoel voor gezelligheid. Een soort reünie en allemaal shoppen in de Conrad tent. Op aanraden van Ingrid en Onno wandelden we ’s middags rond de Eibsee.
zugspitztrail4Wat een mooie flora! heel veel orchideeën met voor mij het rode bosvogeltje als hoogtepunt. Maar ook vergezichten als een Canadees-ruig-kalenderplaat-landschap.

 

De dag van de loop stonden we relaxed op om 6.30. Dat is het voordeel van een kortere afstand lopen, je mag langer slapen. De shuttlebus bracht ons naar Mittenwald waar we ruim op tijd waren voor de uitgebreide verplichtte materialen check. Op dit punt had ik me dit keer heel goed voorbereid dus mocht ik moeiteloos het startvak in met mijn Nederlandse gezelschap daar.

zugspitztrail2Het eerste deel liep langs meerdere prachtige in de zon glinsterende Seeën en al snel was daar de eerste verzorgingspost. Heerlijk frisse meloen en nog veel meer! Super goed uitgepijld kon er niets misgaan (dacht ik). Mijn knie leek de diagnose artrose te zijn vergeten en ik werd steeds blijer! De volgende verzorgpost had geen meloen maar wel gember sap, goed voor de maag, hoe verzinnen ze het, wat een top organisatie! Daarna werd het toch wel pittig stijgen, lekker in de “zwoegmodus”, al werd het nergens maar een beetje technisch. Ik vond het goed zo maar door de warmte werd meloen werd een obsessieve gedachte! en ja hoor na die lieverd die zijn tijd behalve aan rusten ook bestede aan medelopers motiveren was er meloen en een ontzettende drukte bij de verzorgingspost. Het brede pad werd door een lint in tweeën gedeeld en er kwamen ook lopers met een vaart naar beneden en die werd toegeroepen “nur noch hinunten”. Ik dacht: “een keerpunt? Maar we moeten toch nog veel meer stijgen?”. Na een halve meloen tot bijna buikpijn keek ik nog even achter de verzorgingspost maar daar zag ik alleen lopers van de 24,9 km komen aanstormen (dacht ik).

route 39,3 km. met "het lusje"

route 39,3 km. met “het lusje”

Terug langs het lint en de registratie elektronica. Het viel het me op dat ik mijn clubje langzame achterhoede lopers nergens meer zag. Alleen steeds meer heel snelle lopers ook van mijn afstand. Dat kan toch niet, wat doe ik hier? Sjaak herinnerde zich een “lusje” in het parcours. Inmiddels hadden we al zo’n eind gedaald (en eindeloos langs de kant gestaan om de snelheid duivels te laten passeren) dat we geen puf hadden om naar boven te gaan tegen de stoom in om te kijken of en waar het fout ging. Mijn Suunto was er inmiddels mee gestopt en de pijlen wezen naar beneden!

zugspitztrail5

6 kilometer te vroeg passeerden we de finish, ik geloof niet minder blij (of maar een heel klein beetje minder blij). Geen Basetrail XL finish tijd op de website; dus een DSQ*!

Maar wat een prachtige super verzorgde trainingsloop!

De volgende dag met het gondeltje omhoog hebben we het gemiste rondje nog eens bewonderd. Het was inderdaad een heel mooi traject zoals Birgit (die op haar 24,9 km afstand een berg afstand- en hoogtemeters-PR liep) ons verzekerde! Rustig wandelend uitkijkend over de wijdde omgeving sloeg de vakantie trail euforie toe! De volgende keer doe ik het beter! Niet alleen het reglement maar ook de route bestuderen tot je erbij neervalt al is het nog zo goed bewegwijzerd! En als het mag komen we ooit terug in Grainau.

Liesbeth

*) disqualified