Heb je dat ook wel eens?
Je loopt de deur uit voor een aardige loop of wandeling. Even wennen aan het ritme maar gaandeweg kom je in een flow. Het lijkt vanzelf te gaan. Zonder moeite. Je bent alleen met je ademhaling. Ineens neem je je omgeving écht in je op. Je ziet hoe mooi het allemaal is.

En dan voel je het: onbekommerde vrijheid.

Nergens aan hoeven denken. Geen sores. Geen whatsappjes. Geen mail en geen boodschappenlijstje. Niemand die wat van je vraagt of zegt wat te doen. Even diep ademhalen. Wat een wondere wereld en wat voelt dat goed. Voelt geluk zo?

Die vrijheid. Die vrije loop. Daar kan toch niets tegenop?

Het is weer begin mei. De tijd van herdenken en vrijheid. Gedenken dat velen er alles voor over hadden, zelfs hun leven, om vrijheid terug te brengen. Die vrijheid gaat nog veel verder en dieper dan waar ik net over schreef. Vrijheid om te leven. Om te zijn, wie je bent. Met anderen. Niet bang hoeven te zijn voor vervolging en niet te kunnen zeggen wat je vindt. Die vrijheid is zo groot en kostbaar.

Je voelt het bij die vrije loop; die vrijheid. Dat besef van die simpele kleine vrijheid die je hebt als je langs bloeiende bermen, op een rustig pad of in de door de bladeren brekende zonnestralen gaat. Waar je alleen zingende vogels en je eigen voetstappen hoort.
Het contrast met grote onvrijheid valt ineens zwaar. Je haalt diep adem.

Grote vrijheid echt ervaren is moeilijk voor de meeste van ons. Wij hebben die onvrijheid niet meegemaakt. Voor ons is het vanzelfsprekend. Die grotere diepere onvrijheid is veelal op afstand. Te zien op tv. Te lezen in de krant.
Maar door de kleine vrijheid te ervaren bij die vrije loop, maken we ook een glimp mee van wat die grote vrijheid ons brengt. En maken we mee, beseffen we, hoe wezenlijk vrijheid voor ons is. Voor alle mensen is. En dat die niet vanzelfsprekend is.

Bij onze Loopgroep proberen we een kleine bijdrage te leveren. We leggen bloemen bij het monument in het Bos van Wijckerslooth na de twee minuten stilte. Dat doen we de dag erop ook bij de graven van een aantal van onze bevrijders bij het Groene Kerkje en het Halifaxmonument.
Leden van ons doen mee aan de Bevrijdingsvuurloop en komen op 5 mei hollend terug uit Wageningen. Vorig jaar haalden veel leden ze bij hun aankomst in. Het zou mooi zijn als dat nu weer gebeurt. De verwachting is dat ze aan het eind van de ochtend in het Bos van Wijckerslooth aankomen.

En vergeet vooral niet: vrijheid mag je vieren! Moet je vieren!