verslag bevrijdingsloop
De jaarlijks terugkerende Nationale Vrijheidsvuurestafette staat bij de lopers van de Loopgroep Oegstgeest altijd op de agenda. De estafette is een vorm om de bevrijding van Nederland te vieren op 5 mei. Toegegeven, het is wel een uitdagende manier om het te vieren: een team van 8 lopers loopt 121 kilometer van Wageningen naar Oegstgeest. En die hebben dan ook nog eens de zware verantwoording om het vrijheidsvuur mee te nemen. Op een aantal manieren is het een van de meer zonderlinge events waar leden van de Loopgroep aan meedoen.
![]()
Dit jaar was de eer aan Bart, Bianca, Coen, Dina, Edwin, Els, Esther V., Marjan, René en Wim.
Het was in veel opzichten een ‘gewone’ vrijheidsvuurestafette. Eens in de vijf jaar is het event altijd wat groter, maar dat was vorig jaar. Daardoor waren er ook wat minder deelnemers zodat we vrij snel van start konden. Net voor half een op 5 mei konden we met frisse moed starten. Fris is daarbij het codewoord, het is tenslotte midden in de nacht.
Toch konden we er wel weer wat leuks van maken. Het eerste stuk liepen we over de N225 richting Utrecht. Dat is altijd heel gezellig omdat tientallen teams die route nemen. We komen dan lopers tegen uit Leiderdorp, Amsterdam, Purmerend, Hoorn en nog veel meer. Ieder team heeft zijn eigen shirt, lichtjes en loopschema’s. Het is een bijzondere verzameling van lopers die allemaal het vrijheidsvuur naar hun gemeente brengen.
Anders dan andere jaren namen we dit keer wat we de ‘zuidelijke route’ zouden kunnen noemen. Edwin had in vorige jaren routes verzameld van verenigingen bij ons in de buurt en de route van Leiderdorp leek ons ook wel leuk omdat die ons langs de grote rivieren leidde. Dus bij Amerongen gingen we een stuk over de Lekdijk, toen ten zuiden van Utrecht doorsteken naar Woerden en van daar over Limes verder naar Leiden en Oegstgeest. De route langs de rivieren was lekker rustig en de loop liep voorspoedig. De lopers van Leiderdorp hadden overigens eieren voor hun geld gekozen, zij waren een kortere route gaan lopen dit jaar.
Rond twaalf uur waren we terug in Oegstgeest om het vrijheidsvuur bij het monument in Wijkerslooth aan te bieden aan de burgemeester. Onze burgemeester houdt niet van korte speeches en wij keken nog uit naar de lekkere lunch die Sue altijd klaar zet bij Pecos. Ik denk dat er maar weinig deelnemers niet moe waren maar evengoed hebben we het vrijheidsvuur nog naar het monument bij Halifax en de oorlogsgraven bij het groene kerkje gebracht. Het gaat tenslotte om een herdenking van de vrijheid.
Dan eindig ik nog even met een kleine puzzel voor de lezer: hoe konden we dit doen met 10 mensen en een 9 persoons bus?
Coen.







