Verslag halve marathon Utrecht 19 mei
Na onder de bezielende leiding van Coen, Els en Martijn te zijn klaargestoomd voor de halve marathon, was het op 19 mei dan zover. Birgit en ik konden de week eerder niet in Leiden, dus zijn samen naar Utrecht gegaan. Na de verhitte loopdag in Leiden (de 10 km is uiteindelijk niet meer doorgegaan vanwege de hoge temperaturen), zag het weerbericht er voor ons gunstiger uit. Maar zoals wel vaker, is het weer voorspellen nog steeds meer kunst dan kunde, en ook op 19 mei was het ontzettend warm.
De aankomst in Utrecht was zeer stressvol, we stonden ruim een uur van tevoren al compleet stil op de snelweg. We zagen steeds meer hardlopers over de vluchtstrook lopen richting de start in het Science Park. Uiteindelijk hebben we even voor tienen de auto dan maar ergens in de berm gezet en zijn richting de start gegaan, hopend dat onze startwave nog niet weg was. Maar er waren duidelijk meer mensen te laat, dus de halve marathon was nog niet begonnen. Uiteindelijk was dit te laat zijn misschien wel fijner, we hebben in elk geval niet erg lang in de volle zon in het startvak hoeven wachten. Maar mentaal gezien was deze start niet optimaal.
De route van de halve marathon ging eerst door de natuur, onder andere Amelisweerd. Erg mooi, maar veel door het open veld, en dus erg warm. Wat verbaasde was hoeveel mensen er overal langs de route stonden om ons aan te moedigen, ook op stukken die in “the middle of nowhere” leken te liggen. Er was daar ergens zelfs live muziek! Door de warmte moest ik al snel mijn streven om niet te wandelen opgeven. Gelukkig waren er veel waterposten, sponsstraten en mensen met tuinslangen en kinderen met supersoakers om het enigszins dragelijk te houden.
Vlak voor het einde bereikten we de Utrechtse binnenstad, waar het lopen over de keitjes niet zo fijn was, maar de sfeer geweldig. Overal mensen die je luidkeels aanmoedigden en veel boxen met harde muziek. De laatste kilometers weer door
het Science Park naar de finish, waar de mensen van de hele marathon hetzelfde rondje nog een keer mochten doen. Ik was blij dat ik klaar was!
Irene




