Er is niets aan de hand. Je loopt of wandelt voor jezelf of met elkaar. Met elkaar is vaak gezelliger, maar alleen lopen heeft ook wel iets speciaals. Je denkt ergens aan of juist aan niks. Wat heet, de blik op oneindig. En dan gebeurt het……

Je beseft pas dat je valt wanneer er geen redden meer aan is. Soms lukt het je nog om je zó te draaien dat je wellicht de minste pijn en schade oploopt. Maar toch. De klap is altijd hard. Sufheid komt op. Niet alleen versuft van de harde aanraking met de grond maar ook het gevoel dat je een sufferd bent. Schrik en verbazing.

Daar gaat je ego. En daar komt de pijn. Verschrikt probeer je op te staan en na te gaan welke lichaamsonderdelen geraakt zijn. Het doet zeer, ai ai!
Doet alles het nog? Voorzichtig even alle ledematen proberen. Dat gaat, maar vooral die schrijnende pijn is erg. En de schrik zit er goed in.

Ben je alleen dan kijk je om je heen. Hoe heeft dit toch kunnen gebeuren?  Heeft iemand je gezien? En wil je hun laten weten dat het toch wel weer met je gaat? Dat eigenlijk vooral je eigen trots — want zoiets gebeurt mij toch niet? — gekrenkt is.

Of ben je samen met andere lopers of wandelaars? Zij zijn meteen bezorgd over hoe het met je gaat. De trainer is er snel bij. Gelukkig blijkt het geleerde op de reanimatiecursus niet van toepassing. In je oren klinkt nog die trainersroep: til je voeten op!

Maar ja je wordt wat moe aan het eind van de training en dan is er soms geen houden meer aan. Toch voel je je al beter met al die zorg die je omringt. Tenminste wanneer je met de groep mee was.

In je eentje lopen heeft ook nadelen.

En dan. Hoe kwam het toch? Vaak speelt de vermoeidheid een rol. Maar soms ligt de schuld toch elders.
Die omhoogstekende stoeptegels, die loszittende stenen, die boomwortels of die rommel op straat. Wanneer je je zoiets realiseert, word je toch ook een beetje boos. En wel op de gemeente. Die zijn toch verantwoordelijk?

En inderdaad, dat is zo. Bij behoorlijke schade is de gemeente ook aansprakelijk, zeker als het aan het nodige onderhoud heeft ontbroken.

En toch. Wij wandelaars en lopers in onze gemeente kunnen er zelf ook wat aan doen.
En dat is melden!
Sommigen van ons weten dit echt wel maar voor veel van onze leden is het toch onbekend. Als je die hoge stoeptegel, slecht onderhoud, losse stenen of slechte paden meldt, dan komt men ook echt in actie.

Kijk op fixi.nl. Zie hoe je daar dat soort zaken kunt melden en ook dat het wordt afgehandeld.

Nog beter: download de Fixi-app op je mobieltje*. En als je iets ziet wat gevaar oplevert of heeft zo’n gevaar zich juist bij jouw voltrokken, meld dit dan via deze app. Je kunt er meteen een foto bij leveren. In dit geval is haastige spoed juist goed. Jouw melding (en de daar op volgende afhandeling) maakt het voor iedereen veiliger. Die app is een must voor de actieve lopers en wandelaars van onze loopgroep.

Lopen en wandelen; doe het vooral ook veilig!

*) klik voor iPhone of Android: