Bob Dylan zong het al. Lang geleden. Mooie tekst. Niet voor niks dat hij de Nobelprijs voor literatuur kreeg.
Maar de tijden veranderen daadwerkelijk. Zo ook mijn rol bij de Loopgroep, nou ja, ònze Loopgroep moet ik zeggen. Nog even en op woensdagavond 24 juni is er alweer een Algemene Ledenvergadering.
Aan het eind daarvan ben ik voorzitter àf. Mijn bestuursperiode zit erop.
Herverkiezing was misschien nog wel mogelijk geweest maar ik vind toch echt dat een jongere generatie aan de beurt is. Bovendien had ik het iets te druk.
Een tijdje terug heb ik het bestuur dan ook laten weten plaats te willen maken. De opvolging en bezetting van het bestuur kan goed worden geregeld, al moet de ALV, moeten jullie, de leden, daar wel mee instemmen natuurlijk.

Ik vond het bijzonder eervol om jullie voorzitter te mogen zijn. Van de Loopgroep, een prachtige club met een uitzonderlijk goede sfeer en …. van een grote kwaliteit. Waar je je thuis kunt voelen. (Dat deed ik ook altijd. En ik blijf dat doen.)
Waar vind je díe kwaliteit en aanpak van de trainingen nog? Die gezelligheid!
(En dat voor die prijs!!!!)
Eerlijk gezegd ben ik ook nog steeds erg trots op onze club. Ik zie dàt niet veranderen. Ook blijf ik betrokken als trainer. Dat doe ik al vrij lang. Hoe lang nog?
Dat weet ik niet. Hopelijk nog lang. Om nog met Dylan te spreken;
The answer my friend is blowin’ in the wind.