En daar gaan we weer. Maar één is genoeg toch? Immers meer dan één goed voornemen is vragen om problemen.

Dat zit zo. Je wilt je leven beteren en daarvoor is een nieuw jaar altijd een goede start, zo is de redenering. Zo lijkt het, maar is dat dan ook zo? Nou ja, slechte voornemens bestaan eigenlijk niet. Te veel goede voornemens is vragen om
moeilijkheden. De opgave daarvan is vaak te zwaar en ontmoedigt al bij voorbaat. Wel is het goed om van tevoren een tijdstip te kiezen waarop je je goede voornemen gaat omzetten in actie. Je hoeft het dan voorlopig nog niet te doen en veel van ons koesteren dat. Nu nog niet maar straks ….

Dit van tevoren met jezelf afspreken, helpt echt. Je went eraan. En wat nog meer helpt, is vooral je goede voornemen breed te delen. Anderen vinden het meestal prettig(!) jou aan je goede voornemen te herinneren. Op dat moment vind je dat zelf niet zo (altijd irritant wanneer anderen je aan je voornemen herinneren) maar het is vaak wel de extra stok achter de deur waardoor je daadwerkelijk toch tot actie overgaat.
En natuurlijk wil je zelf een sterk karakter tonen. Jij bent toch niet die slappeling die het er vervolgens weer bij laat zitten?
Nee, nee, ik begin écht!!!

Wat hoor ik toch veel van die verzuchtingen aan het begin van elk nieuw jaar. En wat valt het resultaat dan toch vaak tegen. Maar je had het echt serieus bedoeld!!!!

Neem nou die voornemens om eindelijk regelmatig hard te lopen of te wandelen. Lukt het dan ook? Vaak niet, maar er is wel een krachtig hulpmiddel in te roepen.
En dat is de steun van medelopers of -wandelaars.
Dit is één van de geheimen van het lidmaatschap van een vereniging zoals onze Loopgroep. Dat je door met anderen op te trekken, het veel gemakkelijker lijkt om daadwerkelijk dat te doen wat je jezelf en anderen hebt beloofd of wat je je hebt voorgenomen. Zij lopen of wandelen met je op. Dat levert ook wat extra druk op. Je kunt die anderen en jezelf toch niet teleurstellen door niet te komen opdagen? Zij of de gemeenschappelijke app herinneren je steeds aan de volgende training. Samen loop je tegen dezelfde euvels op; heb ik vandaag wel zin om mezelf weer in beweging te zetten? Regent het? Of is het te koud?
Neen, de anderen rekenen op me. En als je er met de anderen over praat, blijkt dat die dezelfde vragen en overwegingen hebben. Maar ook is daar de gedeelde ervaring dat de omstandigheden altijd meevallen. En dat gedeelde smart …. Juist!
Bovendien is het nog gezellig ook!

Tja, wat let je eigenlijk? Voer dat ene goede voornemen toch uit. Wat een plezierig jaar wordt het dan.

Dit soort gedachten verwacht ik niet (meer) bij onze X-trailers. Zij kunnen en willen ver gaan. Hulde voor hen. Al is, wat zij doen, voor menig Loopgroep-lid wel een brug te ver.
Dat hindert natuurlijk niet; elke prestatie telt.
Zelf ben ik niet jaloers op ze. Voor mij is dat zeker niet weggelegd. Ik ben meer van het aansukkelen.
Ik ben wel heel, heel erg trots op ze! Ook zij voelen zich thuis bij de Loopgroep. Mooi dat we zo verschillende leden hebben.

Vergeten jullie overigens niet dat het elke dag weer langer licht wordt? En dat de meest depressieve dag van het jaar, de blauwe maandag, er weer aankomt, maar wel met een Blue Monday Run?